MENU
  • UDOSTĘPNIJ

Historia Chryslera - 1900-09

1900

Carl Breer konstruuje swój pierwszy samochód napędzany parą.

National Cycle & Automobile Company z miejscowości Hamilton w prowincji Ontario przejmuje firmy Evans & Dodge oraz E.C. Stearns Company z Toronto. Bracie Dodge i Frederick C. Haynes z firmy Stearns dołączają do Natonial Cycle.

Rusza produkcja napędzanego benzyną samochodu Columbia z silnikiem montowanym po raz pierwszy z przodu auta, zamiast pod siedzeniem kierowcy, oraz z kierownicą po lewej stronie. Columbia Automobile oraz Electric Vehicle Company łączą się, tworząc Columbia & Electric Vehicle Company w Hartford, w stanie Connecticut. W Elizabeth ma miejsce zamknięcie fabryki i tym samym zakończenie produkcji Rikera.

1901

Bracia Dodge przenoszą się do Detroit w stanie Michigan, gdzie otwierają przy Beaubien Street warsztat produkujący części dla rodzącego się przemysłu samochodowego.

Columbia & Electric Vehicle zmienia nazwę na Electric Vehicle Company, po czym zdobywa patent Seldena i rozpoczyna działania za naruszanie patentu przeciwko wielu innym producentom.

1902

Walter P. Chrysler zostaje brygadzistą w warsztatach Colorado & Southern Railroad w Trinidad, w stanie Colorado.

Bracia Dodge zdobywają kontrakt na produkcję trzech tysięcy skrzyń biegów dla firmy Olds Motor Works w Lansing, w stanie Michigan.

Jonathan Dixon Maxwell dołącza do Charlesa B. Kinga oraz W. T. Barboura – inżynierów z Oldsmobile – i wspólnie tworzą w Detroit Northern Manufacturing Company. Pierwszy wyprodukowany przez nich samochód nosi nazwę Silent Northern.

1903

Jonathan Maxwell odchodzi z Norhern i dołącza do braci Briscoe – dostawców blachy z Detroit. Bracia Briscoe produkują termosyfonowe układy chłodzące do modeli Oldsmobile i zapewniają na wczesnym etapie wsparcie finansowe Davidowi Buickowi.

Electric Vehicle Company wraz z dziewięcioma innymi konstruktorami samochodów tworzą Licensed Automobile Manufacturer’s Association. Głównym celem stowarzyszenia jest ochrona patentu Seldena. Wszyscy członkowie wnoszą za patent opłaty licencyjne.

Albert A. Pope odchodzi z Electric Vehicle Company i rozpoczyna w Hartford, w stanie Connecticut, budowę firmy Pope-Hartford. Pope nabywa następnie w Toledo, w stanie Ohio Toledo Steamer Company, która zmienia nazwę na Pope-Toledo. W kolejnych latach Pope kupuje Motor Company z Indianapolis w stanie Indiana – producenta Waverley Electric. Nazwa samochodu zostaje wtedy zmieniona na Pope-Waverley.

Bracia Dodge rezygnują z kontraktu w Olds Motor Works i w zamian za dziesięć procent udziałów w Ford Motor Company dofinansowują swoją fabrykę, aby konstruować silniki, skrzynie biegów i części hamulców dla Henry’ego Forda.

1904

Pope Company zaczyna produkcję dwóch modeli: Pope-Tribune w Hagerstown w stanie Maryland, oraz Pope-Robison w Hyde-Parku w stanie Massachusetts.

Podobnie jak w przypadku Columbia i Pope, powstają trzy niezależne od siebie firmy: Alden-Sampson Manufacturing Company w Pittsfield w stanie Massachusetts, Stoddard Manufacturing Company w Dayton w stanie Ohio oraz Maxwell-Briscoe w Tarrytown w stanie Nowy Jork.

Firma Alden-Sampson otrzymuje kontrakt na budowę ramy oraz elementów podwozia Moyea dla Consolidated Motor Company z Nowego Jorku. Karoserie są produkowane przez Springfieild Metal Body Company w miejscowości Springiefld w stanie Massachusetts.

John Stoddard, syn Henry’ego Stoddarda – producenta farb i lakierów z Dayton, konstruuje samochód Stoddard-Dayton.

1905

Alden-Sampson przejmuje Consolidated Motor Company. Moyea zmienia nazwę na Sampson. Do końca roku auto zostaje zastąpione ciężarówką Sampson o ładowności 5 ton.

Produkowany jest samochód Maxwell-Briscoe posiadający wał napędowy zamiast tradycyjnej przekładni łańcuchowej.

Roy D. Chapin oraz Howard E. Coffin odchodzą z pracy w Oldsmobile. Z pomocą finansową firmy E.R. Thomas z Buffalo, w stanie Nowy Jork, zakładają E.R. Thomas-Detroit Company z siedzibą w Detroit.

Walter P. Chrysler zostaje brygadzistą w warsztatach Fort Worth & Denver City Railroad w Childress w stanie Texas.

Stanowisko inżyniera w Pope-Toledo obejmuje Owen R. Skelton.

1906

Frank Briscoe finansuje prace nad lekkim samochodem zaprojektowanym przez Alansona P. Brusha. Pochodząca z Detroit firma nazywa się Brush Motor Car Company, a jej produkt jest rozpoznawalny ze względu na jednocylindrowy silnik, przekładnię łańcuchową, drewnianą ramę oraz drewniane osie. Kolejny projekt Brusha powstanie w firmie Oakland (w dawnej Pontiac Buggy Company), która w 1926 roku wprowadzi na rynek samochód o nazwie Pontiac.

1907

W Columbia Four stosowane są podwójne gaźniki.

Z powodu recesji gospodarczej upada imperium Pope’a. Overland Motor Company pod nowymi rządami Johna Northa Willysa kupuje zakład Pope-Toledo i przenosi tam swoją firmę, tworząc tym samym zaczątki kompleksu produkcyjnego Jeepa.

Owen Skelton zostaje specjalistą od skrzyń biegów w Packard Motor Car Company.

Walter Chrysler zostaje kierownikiem sprzedaży w Chicago Great Western Railroad w Oelwein, w stanie Iowa.

1908

Kończą się fiaskiem rozmowy pomiędzy braćmi Briscoe a Williamem C. Durantem, dotyczące ewentualnego połączenia firm. Każda z grup postanawia iść własną drogą. Durant wykorzystuje Buick jako zalążek nowej firmy General Motors Company, a bracia Briscoe – wykorzystując Maxwell-Briscoe oraz Brush – zakładają United States Motor Company.

Columbia wprowadza Model XLVI wykorzystujący czterocylindrowy silnik benzynowy do napędzania prądnicy, która ma dostarczać moc silnikom elektrycznym na każde koło. Rozwiązanie to nie sprawdziło się w samochodach, ale General Motors oraz inni producenci w późniejszym czasie wykorzystali te zasady działania w pierwszych lokomotywach spalinowo-elektrycznych.

Aby ożywić firmę, Hugh Chalmers “przejmuje” z National Cash Register spółkę Thomas-Detroit. W połowie roku zarówno firma jak i samochód zmieniają nazwę na Chalmers-Detroit.

Walter Chrysler bierze udział w Salonie Samochodowym w Chicago i kupuje Locomobile’a.

Chrysler History – Walter P. Chrysler (pdf) Chrysler Corporation: The Official History by Charles K. Hyde

1909

Electric Vehicle Company przekształca się w Columbia Motor Car Company.

Howard Coffin oraz Roy Chapin projektują nowy, lżejszy samochód z sześciocylindrowym silnikiem i opuszczają Chalmers-Detroit, by założyć Hudson Motor Car Company – firmę wspieraną przez sprzedawcę detalicznego z Detroit J. L. Hudsona i nazwaną jego imieniem.

Stoddard-Dayton zakładają w miejscowości Dayton Courier Car Company.

Carl Breer oraz Fred Zeder rozpoczynają pracę w Allis-Chalmers.

Walter Chrysler zostaje kierownikiem warsztatu w zakładzie American Locomotive Company zlokalizowanym w Pittsburghu, w stanie Pensylwania.